Frau ohne Schatten in Rotterdam: een werkelijk fabuleuze matinee

Tekst: Sander Boonstra

Frosch Yannick

Yannick Nézet-Séguin © Hans van der Eoerd

Hoe vaak kun je een al zelden in Nederland uitgevoerde opera aanschouwen onder een dirigent die onder andere in dit land zijn internationaal befaamde carrière startte. Dan moet je toch wel helemaal gek zijn om thuis te blijven? Ik heb het over Richard Strauss zijn Frau ohne Schatten: het ‘zorgenkindje’ van hem en librettist Hugo von Hofmannstahl. Het romantische equivalent van Mozarts Die Zauberflöte – in de hoop van Hofmannstahl zelfs de opvolger – werd in 1919 lauw door pers en publiek ontvangen. Was het het ingewikkelde verhaal? Of de bombastische partituur? Gelukkig heeft de opera in onze tijd een plekje veroverd in de opera-canon. En terecht!

Strauss’ muziek is werkelijk prachtig en het Rotterdams Philharmonisch Orkest laat onder hun oude chef Yannick Nézet-Séguin geen moment onbenut de partituur te laten sprankelen! Dat hier sprake is van een warme, hechte band en wederzijds vertrouwen en respect hoor je. In elke noot, in elke frasering, bij elk instrument, drie uur lang. Nézet-Séguin kiest hier en daar voor grotesk en theatraal, wat even prachtig en overdonderend is als zijn klein en intiem.

Op papier is de solistische bezetting om je vingers bij af te likken. Stuk voor stuk namen die je in deze rollen wilt horen. Op Thomas Oliemans als de Bode na maakt iedereen zijn debuut bij het Rotterdamse orkest. Niemand die voor een ander onder doet, hoe groot of hoe klein de rol ook is. Oliemans met zijn warme bariton, sopraan Katrien Baerts (stem van de valk) en tenor Bror Magnus Tødenes (Verschijning) met hun parel helder klinkende stemmen, en het uitstekend bij elkaar klinkende trio van Andreas Conrad, Michael Wilmering en Nathan Berg als de broers van Barak.

Michaela Schüster is een droom van een Amme: vanaf de eerste tot en met de laatste noot vult haar warme, volle stem in de hoogte en de laagte alle hoeken en gaten van De Doelen, en zet ze met haar bewegingen en blikken een voedster neer waarmee niet te spotten valt.

Lise Lindström is een krachtige Färberin met een groot bereik, maar is op haar manier van een heel ander kaliber dan Schüster. In de hoogte klinkt ze misschien wat schel, maar ik heb er geen moment moeite mee gehad.

Frosch Elza-van-den-Heever-foto-Jiyang-Chen-1

Elza van den Heever © Jiyang Chen

Elza van den Heever is een prachtige lyrische Kaiserin, die vocaal overtuigt in haar beslissing voor het geluk van het verversechtpaar te kiezen.

Stephen Gould en Michael Volle blijven in het geheel niet achter bij de dames. Gould’s heldentenor heeft geen last van ‘matinee-stress’ en klinkt als een klok bij zijn entree. Zijn solo in de tweede akte is een waar hoogtepunt van de middag: heroïsch en toch een prachtig lyrische zachte kant van de Kaiser.

Frosch Volle

Michael Volle © Bayrischer Rundfunk

Maar Volle steelt absoluut de show! Wat een stem, die alle facetten van de verver behelst: zoekend naar de liefde van zijn vrouw gaat het over naar zijn toorn voor haar, om te eindigen in een intens gelukkige drang te jubelen. Het semi-liefdesduet tussen Barak en zijn vrouw in de derde akte heeft me tot tranen geroerd.

En zo zetten dirigent, orkest, solisten, samen met de uitstekend zingende koren (Rotterdams Symphony Chrous en het Nationaal Kinderkoor) voor een nagenoeg uitverkochte zaal een fabuleuze middag neer, die me de treinreis Leeuwarden – Rotterdam elke minuut waard was!

Frosch Sander

© Sander Boonstra

Discografie: Het een en ander over Die Frau ohne Schatten

7 comments

  1. Zo zeldzaam is FRAU OHNE SCHATTEN niet. Het is de Strauss opera die ik het meest heb gezien: Amsterdam (2x Kupfer in verschillende bezetting, later een productie met Herlitzius and Doris Soffel, niet te vergeten VARA Matinee met Alessandra Marc en James King, later nog een keer concertant in Concertgebouw met Schwanewillms), verder producties in Berlijn, Wenen, New York, Parijs. Later dit jaar weer in Amsterdam. Ik heb meer FRAU’s gezien dan Rosenkavalier.

    Liked by 1 persoon

  2. Inderdaad wordt deze opera niet zo zelden uitgevoerd. Alle bovengenoemde producties en concertante uitvoeringen heb ik ook gezien en gehoord en nog enkele producties in Duitsland. De MET doet Frosch volgend seizoen ook. De uitvoering van gisteren was verpletterend en onvergetelijk. Ook de uitvoeringen in Parijs en Dortmund hadden veel succes. Yannick Nezet- Sequin is een geweldenaar. Het publiek was na afloop uitzinnig enthousiast.

    Liked by 1 persoon

  3. Prima weergave van één van de opwindendste opera uitvoeringen van de afgelopen tijd. Samen met de Semiramide in Amsterdam een paar weken geleden worden dit zonder twijfel het opera hoogtepunten van het jaar.
    Evenals Peter Eykelenkamp hierboven al meldde zag en hoorde ik ook alle FROSCHen die in de afgelopen jaren in Nederland zijn langs gekomen. Veel meer dus dan bijvoorbeeld een Trovatore of een Aïda om eens een paar populaire werken te noemen
    Hoe dan ook, DNO zal volgende maand heel erg haar best moeten doen om dit te evenaren, laat staan te verbeteren

    Liked by 1 persoon

  4. In het seizoen 2020-2021 krijgen we bij DNO weer een Aïda te zien naast o.a. Die Lustige Witwe, Anna Bolena, Der fliegende Holländer. Le Nozze di Figaro en Mefistofele.Ik hoop van harte dat Mevrouw Mitchell, de regisseuse van FROSCH bij DNO volgende maand een keer van haar gebruikelijke concept afwijkt.

    Like

  5. Zelden heb ik zoveel ***** recensies van een concertante opera uitvoering gelezen. Goed nieuws: Elza van de Heever zingt volgend seizoen ook de Senta in Der Fliegende Holländer.

    Like

  6. FRAU OHNE SCHATTEN is zo veeleisend: groot orkest, een dirigent die het werk beheerst, top solisten in de hoofdrollen, veel kleine rollen die toch eersteklas zangers nodig hebben, dat het werk alleen gegeven wordt wanneer al deze elementen aanwezig zijn (inclusief een goede voorbereidingstijd). Ik heb eigenlijk nog nooit een slechte of zelfs middelmatige uitvoering meegemaakt. Een enkele solist hier en daar had misschien wat beter gekund maar alle uitvoeringen, concertant of in het theater, waren altijd zeer de moeite waard.

    Like

  7. Eén van mij lievelingswerken! Ik kijk dan ook uit naar de produktie in Amsterdam (Van den Heever EN Theorin!) waar ik zonet een kaart voor genomen heb. En tja, Mitchell… hopelijk valt het een beetje mee. En daarna in de Cinema uit de Met – en hopelijk valt daar Wernicke een beetje mee…

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op Peter Eykelenkamp Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s