Discografie: Il Barbiere di Siviglia

barbiere_di_Siviglia_Gioacchino_Rossini

Ik kan mij natuurlijk vergissen maar ik kan het mij niet voorstellen dat er operaliefhebbers bestaan die nog geen opname van Il barbiere di Siviglia in de kast hebben liggen. Er zijn er ook zoveel verschenen, waarvan de allereerste al in 1929. Gek is dat niet: het gaat om één van de meest geliefde opera’s uit de geschiedenis

CD’S:

ROBERTO SERVILE

Barbiere Naxos

Mocht u toch nog Barbier-loos door het leven gaan, dan doet u er goed aan om de opname op Naxos (8660027-29) aan te schaffen. Niet dat deze de beste is, want op veel punten kun je je een beter alternatief voorstellen, om te beginnen met de dirigent (een beetje saaie, maar verder goede Humburg). Maar de zangers zijn werkelijk heel erg goed, met de haast ideale Almaviva van Ramon Vargas voorop, die me qua elegantie en zangcultuur een beetje aan Luigi Alva doet denken

Sonia Ganassi schittert met perfecte coloraturen en Roberto Servile is een geestige Figaro. Het straalt een echt Italiaanse sfeer uit en in zijn geheel is het voor mij de meest bevredigende opname van het werk. Op cd althans.


GINO BECHI

Barbiere de los Angeles Bechi

Een paar jaar geleden werd de oude (1952) EMI-opname met Victoria de los Angeles, Nicola Monti, Gino Becchi en Nicola Rossi-Lemeni op het budgetlabel Regis  (RRC 2069) heruitgebracht. Het geluid is zeer genietbaar en het is een must voor de liefhebbers van De los Angeles en Gino Bechi.

Dezelfde opname staat ook op Naxos. Hieronder de tweede acte:

PLÁCIDO DOMINGO

Barbiere Domingo

In 1992 kwam Deutsche Grammophon (4357632) met een wel heel bijzondere opname van het werk: de rol van Figaro werd namelijk door niemand minder dan Plácido Domingo gezongen. Hij doet het zeer overtuigend en bewijst dat hij niet alleen over een prachtige stem, maar ook over een komisch talent beschikt.

Jammer alleen van de rest van de cast: Frank Lopardo is een matige Almaviva en Kathleen Battle (kan iemand zich haar nog herinneren?) een ronduit afschuwelijke, mauwende Rosina. Jammer des te meer daar het sprankelende Chamber Orchestra of Europe onder Claudio Abbado werkelijk de sterren van de hemel speelt.


DVD’S:

SIMONE ALAIMO

Barbiere Dario Fo

De Amsterdamse productie van Dario Fo met Jennifer Larmore, Richard Croft en Simone Alaimo werd in 1992 voor Arthous (100412) opgenomen. Zelf ben ik er niet zo kapot van, er gebeurt teveel, er zijn teveel grappen en grollen, en dat hele gedoe leidt alleen van de muziek af. Maar er zijn mensen die het allemaal prachtig vinden, een kwestie van smaak, zal ik zeggen.

MANUEL LANZA

Barbiere Zurich Kassarova

Veel leuker vind ik de productie uit Zürich (Euroarts 2051248) met Vesselina Kasarova, Manuel Lanza en Reinaldo Macias, voornamelijk vanwege de regie van Grischa Asagaroff.

Dat hij ooit een assistent van Jean-Pierre Ponnelle is geweest, is meer dan evident. De decors zijn overdadig, en absoluut ‘to the point’. De handelingen onderstrepen het libretto en alles loopt parallel met de muziek. Het huis van Bartolo is opgebouwd uit waaiers, wat niet alleen de plaats van handeling verraadt (Sevilla), maar ook de vrouwelijke overheersing suggereert. Al gebeurt het met zachte hand.

Er wordt ook zeer goed gezongen: Manuel Lanza is een geestige Figaro, Kasarova een brilliante Rosina, Macias een lyrische Almaviva,  en de oude, niet zo lang geleden overleden Ghiaurov (Basilio) liet zien, dat de tijd geen grip op zijn stem heeft gehad.

Trailer van de productie:

HERMANN PREY

Barbiere Abbado Prey

Mijn allerliefste opname is een film uit 1972 van Jean-Pierre Ponnelle. Ik heb hem voor het eerst gezien in een bioscoop, op een zonnige zondagmiddag in 1988 en nog dagen erna was ik in opperbeste stemming. De film is (als film) lichtelijk gedateerd, maar het zingen en acteren niet en de decors zijn nog steeds een lust voor het oog.

Teresa Berganza is een prachtig koninklijke Rosina en Luigi Alva schittert als Almaviva. Maar de erepalm, voor mij althans, gaat naar Hermann Prey, die voor mij zowat een synoniem is geworden van Figaro. Ook het orkest uit La Scala, gedirigeerd door Claudio Abbado, is werkelijk fenomenaal (DG 0734039).

en in het Duits

Barbiere Prey Wunderlich

De rol van Figaro was Hermann Prey werkelijk op het lijf geschreven. In 1959 zong hij hem in München en van de voorstelling op de eerste kerstdag werd een tv-opname gemaakt. Het was de allereerste live-opera-uitzending op de Duitse tv ooit en de spanning bij de zangers, maar ook bij het publiek is duidelijk voelbaar.

Lange tijd circuleerde het her en der op een video, waarvan de kwaliteit net zo obscuur was als de namen van de labels. De liefhebbers en verzamelaars namen het voor lief, het betrof namelijk één van de zeer weinige beeldopnamen van Fritz Wunderlich. Op 26 september 2005 zou de jong en tragisch gestorven tenor 75 jaar zijn geworden en naar aanleiding daarvan heeft Deutsche Grammophon (0734116) de opera op dvd uitgebracht.

De voorstelling zelf is legendarisch. Niet alleen waren alle zangers op elkaar ingespeeld (een teamgeest, tegenwoordig nog zelden te evenaren), maar ook hun individuele prestaties waren duizelingwekkend. Want waar vind je nog een coloratuurzangeres met de techniek van Erika Köth? Waar is er nog een Basilio met de autoriteit en (wie had dat nou gedacht?) het komische talent van Hans Hotter?

En waar ter wereld zijn er nog twee jonge zangers van nog geen 30 jaar, die zo een eenheid vormen (in het dagelijkse leven waren ze ook de beste vrienden) zoals Fritz Wunderlich en Hermann Prey?

Toegegeven: het orkest klinkt Duits en de dirigent is een beetje stijf. Maar de decors zijn heel erg leuk en de regie zeer bekwaam. Ook de opnamekwaliteit (het is zwart-wit) is prima. Het is geen kwestie meer van aanbeveling, deze dvd moet u kopen. En oh ja, er wordt in het Duits gezongen. So what?

14 comments

  1. Goed overzicht Basia maar ik vraag mij af of er überhaupt een opname bestaat die compleet is met de hondsmoeilijke aria van Almaviva ‘Cessa di più resistere’.

    Geliked door 1 persoon

    Beantwoorden

    2. Mauricio, er bestaat een complete opname uit 1958 op RCA Living Stereo onder Erich Leinsdorf met Cesare Valletti als Almaviva incl. Cessa di piu resistere. Robert Merrill is de Figaro, Fernando Corena de Bartolo en Giorgio Tozzi de Basilio. Helaas ook met een sopraan Rosina: Roberta Peters. Koor en orkest van de MET, New York

      Geliked door 1 persoon

      Beantwoorden

      1. Dank Hans, ik ga op zoek naar deze opname, heb ooit grijs gedraaid in mijn jeugd maar was het eerlijk gezegd vergeten. Zien wij elkaar nog elders? Zou leuk zijn!

        Like

  2. Overigens, ik snap totaal niet waarom Rosina gecast is met een sopraan bij DNO. Met alle respect voor Nino Machaidze die een prachtige zangeres is, Rossini schreef de rol voor een alt, punt uit! Geltrude Righetti-Giorgi, de eerste Rosina was een alt en zong later de première van Cenerentola. Toegegeven, Rossini was een praktische man en het is niet uitgesloten dat hij met lede ogen/oren moest meemaken dat sopranen de rol gingen zingen. Hoe dan ook, ieder zichzelf respecterend theater zou terug moeten gaan naar de oorspronkelijke bedoelingen van de componist in kwestie. Alberto Zedda bv, de grote Rossini autoriteit, gruwde van het idee om Rosina door een sopraan te laten zingen. Hij zei een keer tegen mij in Pesaro dat de enige reden om een sopraan te casten zou zijn dat zij de slotaria van Almaviva zou kunnen overnemen want er zijn niet veel tenoren die het met fatsoen kunnen doen.

    Geliked door 1 persoon

    Beantwoorden

  4. Bassia ——– Vind jij nu Placido Domingo een Figaro ????? Hij is een top acteur maar voor mij zeker geen Figaro en ik vraag me wel af of hij een Almavivo kan zijn als acteur wel natuurlijk maar niet van stem. Placido welke fenomenale tenor en….. bariton ook heeft geen Rossini toets. Ok hij is een fantastische muzikant en dirigent en was een fenomenale heldentenor die nu geen hoogte meer kan halen en daarom naar bariton terug keert zoals hij in zijn jeugd is begonnen, juist zoals Mario Del Monaco Gilbert Antheunis.

    Like

    Beantwoorden

  5. OK wie A zegt moet ook B kunnen zeggen. Welke bariton die zich zelf respecteert zou de ” FIGARO ” van Rossini , of niet die van Mozart hebben gezongen, heel weinig. Daarom zijn ze nog geen goede ” Figaro’s ” Ik zal er eens enkele opnoemen die voor mij echte Figaro’s zijn ” Tito Gobbi, Gino Becchi, Nicolai Herlea, en Marco Stecchi ” deze laatste is voor mij de wereldkampioen van de Figaro’s. En nu heb ik ook die jonge bariton André Baleiro die in de handen zit van Snezana Stamenkovich leren kennen die heeft me zeer aangenaam verast . Bassio ik weet dat ik voor de potentiele Figaro’s heel streng ben . Gilbert.

    Like

    Beantwoorden

    1. Maar Gilbert, Domingo heeft nooit Rossini gezongen, noch Almaviva, noch Figaro, het was zijn repertoire niet.Maar ook in de klassieke muziek en de opera grappen zijn toegestaan.
      De opname dateert van ruim 30 jaar geleden en ik heb daadwerkelijk veel plezier aan beleefd
      Verder heb ik voldoende opnamen genoemd en wie mijn favoriete Figaro is, is duidelijk. Toch? 🙂

      Like

      Beantwoorden

Geef een reactie op christiaan Reactie annuleren