Karine_Deshayes

Une amoureuse flamme: Karine Deshayes betovert in Franse opera aria’s

Karine Deshaye

Degene die het repertoire voor deze cd samenstelde verdient een dikke pluim. Goed, er zit ook een aria uit Carmen van Bizet in, maar: let op! Het betreft de alternatieve versie van de overbekende Habanera. Voor de rest is alles wat je hier te horen krijgt niet alleen prachtig maar ook buitengewoon verrassend. Simpel gezegd: het is een verzameling van juweeltjes uit het Franse repertoire, met naast Werther en Cendrillon van Massenet ook veel minder of zelfs geheel onbekende stof. Wat dacht u van Henry VIII van Saint-Saëns? Of van Sapho of La Reine de Saba van Gounod?

De jonge Franse mezzo Karine Deshayes heeft haar visitekaartje al eerder afgegeven met aria’s van Rossini waar ik best blij mee was, maar waarvan ik dacht dat zij toch wat meer in haar mars had dan Rosina. Ik had mij niet vergist.

Het is meer dan een genoegen om haar interpretatie van Charlotte (Werther) te horen al denk ik dat zij hierin nog kan groeien. Uit Massenets Cendrillon zingt zij Assepoesters aria ’Enfin je suis ici…’; zeer verrassend, aangezien het gebruikelijk is dat de mezzo’s juist Prince Charmante vertolken.

De begeleiding door het Orchestre Victor Hugo olv Jean-François Verdier is zonder meer goed. Hier wordt een mens blij van.


Une amoureuse flamme
Jules Massenet, Camille Saint-Saëns, Hector Berlioz, Charles Gounod, Jacques Fromental Halévy
Airs d’opéras Français
Karine Deshayes, mezzo-soprano
Orchestre Victor Hugo olv Jean-François Verdier
Klarthe K064

Karine Deshayes zingt Rossini

Rossini
Ik heb niet eerder van Karine Deshayes gehoord. Op de cover prijkt een foto van een leuke jonge vrouw met pretogen, en zo klinkt haar stem ook. Jeugdig, vol elan en met veel brille.

Haar timbre is zeer aangenaam en warm van klank. De vraag is alleen of het voldoende is om je aandacht niet alleen op te eisen maar ook 73 minuten vast te houden… Mij was zij in ieder geval ergens halverwege de cd al kwijt, nog vóór “Una voce poco fa”, een aria die ik niet meer kan hóren, maar daar kan zij niets aan doen.

In het tekstboekje staat dat zij bij de rollen wilde blijven die zij al op de bühne had gezongen, maar soms is een uitdaging een pré, al gebeurt het alleen in de studio.
Dat hoor je in de cantate “Giovanna d’Arco”, die dan meteen het hoogtepunt van de cd is, al is het alles behalve volmaakt.

Er staan ook liedjes op, gearrangeerd door de dirigent en die vind ik heel erg leuk. Ik denk dat het veel beter was geweest als zij meer van die ‘dingetjes’ had opgenomen en wat minder ‘bravoura’.

Het ensemble Les Forces Majeurs onder leiding van Raphael Merlin dirigeert licht en in hun ongekunsteldheid passen ze precies bij de stem van Deshayes. Het is een leuke cd van een sympathieke zangeres.


Gioachino Rossi
Aria’s en liederen
Karine Deshayes (mezzosopraan); Les Forces Majaeurs olv Raphael Merlin
Apartemusic AP121 • 73’