BLOEMEN VAN CAROLYN SAMPSON

carolyn-sampson-marco-borggreve

©Marco Borggreve

Op dinsdag 14 april 2015 maakte de, bij voornamelijk oude muziekliefhebbers, zeer geliefde Britse sopraan Carolyn Sampson haar opwachting in de Kleine Zaal van het Concertgebouw met een niet alledaags programma. Dit keer ging het niet zo zeer om de componisten, maar om …. bloemen. Dus geen Bach, Händel of Purcell of… maar, wacht even! De laatste dan weer wel, want ook hij heeft een ode aan de roos gebracht.

De website van het Concertgebouw vatte Sampsons recital mooi samen: “Normaal krijgt operadiva Sampson bloemen toegeworpen, maar vanavond offreert ze de zaal een boeket.”

Carolyn-Sampson-Concertgebouw

Sampson in het Concertgebouw

Met haar bloemenrecital reisde Sampson door heel Europa, waar ook een goede commerciële reden voor was: bij de Zweedse firma BIS werd haar langverwachte nieuwe solo album, Fleurs verschenen. Rozen, heel erg veel rozen passeren de revue, maar ook sneeuwklokjes, jasmijn en lelietjes van dalen worden niet vergeten.

De middag vóór haar recital ontmoette ik haar in het de Concertgebouwcafé. Het was alsof de weergoden haar en haar bloemen nog dat klein beetje extra gunden: de dag was warm en zonnig, met een perfect blauwe hemel. Haar dochtertje van vier speelde buiten, haar zoontje van zes moest zij thuislaten: hij gaat al naar school en dan kan je hem niet zo maar meenemen naar Amsterdam.

De kinderen zijn dan ook de voornaamste reden dat zij zo weinig opera doet, want dan moet zij vaak en veel van huis zijn en dat heeft zij er niet voor over. Thuis is Freiburg, waar zij al negen jaar samen woont met haar man die een baan heeft bij Het Freiburger Barockorchester.

“Ik doe mijn best om niet meer dan twee projecten per maand te doen, maar soms loopt het uit. In de maanden april en zeker mei ben ik altijd drukker dan mij lief is. En vraag mij niet hoe het komt, ik weet het gewoon niet
Er komen dan natuurlijk allerlei passies en paasoratoria voorbij, maar ik denk niet dat het alleen daaraan ligt. Ook mijn recitals worden vaker in die twee maanden geprogrammeerd.”

Komt Bach haar in die maanden weleens de neus uit?
“Kan iemand te veel aan Bach hebben? O nee, o nee! Bach verveelt echt nooit, zeker de beide passies niet. Ik kan er altijd iets nieuws in ontdekken”.

“Ik kom uit een echte lerarenfamilie, mijn vader was wiskundeleraar. Muziek speelde bij ons niet echt een rol, maar we hadden thuis een piano waar altijd op gespeeld werd.
Toen mijn stem ontdekt werd ging ik naar het conservatorium, maar het was eigenlijk de bedoeling dat ik muziekleraar werd. Dat wilde ik zelf ook, het paste ook perfect in de familietraditie. Daar was mijn leraar er niet mee eens. Hij vond dat ik veel meer in mijn mars had en zo werd ik naar Londen gestuurd, waar ik mij bij Harry Christophers van The Sixteen moest melden. En het ging het zoals het altijd gaat: een zangeres werd ziek en ik viel in. Dat was in Samson van Händel”.

Duet “Welcome as the dawn of day” uit Samson:

Sampson gaf inmiddels drie recitals in Amsterdam, waar ze bijzonder goede herinneren aan heeft. In een eerder optreden met Julius Drake zong ze onder meer diverse Franse liederen. Repertoire naar haar hart. Voor de pauze zong zij Liszt en Brahms en na de pauze kwamen de Fransen: Fauré en Debussy.
“Ja, je kan rustig stellen dat ik van Franse liederen houd, ze doen iets met mij. Ik houd ook bijzonder veel van Poulenc. In 2014 heb ik samen met Capella Amsterdam zijn Stabat Mater opgenomen voor Harmondia Mundi. Ik zong het werkelijk met tranen in mijn ogen. Zo, zo mooi!”

‘Vidit suum dulcem natum’ uit het Stabat Mater van Poulenc:

“Ik zou zo ontzettend graag Blanche in Dialogues des carmélites willen zingen, het is echt mijn droomrol! Hopelijk komt er ooit iets van, vooralsnog staat zij nog niet in de planning. Maar binnenkort ga ik wel een rol in een andere prachtige Franse opera zingen: Melisande! Daar mag ik nog niets over vertellen, maar je mag wel weten dat ik mij er enorm op verheug!”

“Ik houd  bijzonder veel van het romantisch symfonisch repertoire. Mocht ik ooit alleen thuis kunnen zijn en een avondje voor mij zelf hebben, zonder welke verplichting dan ook, dan zou ik de tweede symfonie van Mahler opzetten, daar ben ik dol op. Maar ook Brahms 4 en de  Symphony Fantastique van Berlioz. Of iets van Sjostakovitsj, ik houd van zijn heftigheid!”

“Het liefst zing ik recitals, ze zijn voor mij van grootst belang, Daar wil ik mij in de toekomst ook meer op concentreren.”

“Over mijn bloemenproject…..

Carolyn-Sampson-linsengerecht.de_

Het was Joseph Middleton, mijn pianist, die met het idee aankwam. Wij zij niet alleen maar partners, wij zijn ook goede vrienden. Hij kent mij dan ook echt goed en weet wat bij mij past. Dus bedacht hij dat het eigenlijk onzin was om met de zoveelste Schubert of Schumann te komen, dat het veel leuker was om iets met een thema te doen.
Het thema “bloemen” lag dan voor de hand. Er zijn nergens zoveel liederen over geschreven als over de bloemen! Nou ja, vooruit dan maar, wel over liefde, seks en vrouwen, maar … Maar een bloem is eigenlijk net een vrouw. En andersom. Ja, toch?”

Het programma is in vier secties verdeeld: de roos, als de bloemen gaan spreken, een Frans boeket en bloemenmeisjes van Strauss.

“Of het waar is dat alle sopranen van Strauss houden? Ja, dat denk ik wel. Misschien omdat hij zelf zo van sopranen hield? Zijn mooiste muziek heeft hij voor een sopraanstem gecomponeerd. Eigenlijk heeft hij weinig liederen voor een tenor geschreven, maar als ik zijn liederen vertolkt door Jonas Kaufmann hoor dan word ik week in mijn knieën!”

Sampson’s nieuwste cd laat mij niet los, zo mooi vind ik hem. Of het een verrassend pittig gezongen “Sweeter than Roses” van Purcell is, de lichtelijk geparfumeerde “Les roses d’Ispahan” van Fauré, etherische “Mädchenblumen” van Strauss of de poëtisch sensuele “Les Lilas qui avaient fleuri” van Lili Boulanger: het is allemaal heel erg mooi.

Carolyn-Sampson-cd

Ik kan natuurlijk naar allerlei superlatieven gaan zoeken om zowel de liedkeuze als Sampson’s kristalheldere stem beter te kunnen beschrijven, maar een simpel “mooi” volstaat, denk ik. Het is net als al de bloemen waar zij over zingt: fleurig, vluchtig en vergankelijk. Zoals alles, eigenlijk.

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s