SATANELLA

satanella

Na de wereldpremière in Londen in 1858 stond de opera Satanella van Michael William Balfe ruim zestig jaar lang op het repertoire. Daarna verdween het stuk uit beeld. Met dank aan de inspanningen van Richard Bonynge is Satanella nu echter terug in de aandacht. De vooraanstaande maestro leidt de allereerste opname van het werk

De in 1808 in Dublin geboren Michael William Balfe speelde viool in theaterorkesten toen hij nog maar een teenager was. Hij maakte ook een zeer succesvol carrière als operazanger. Zo zong hij Figaro in Barbiere di Sevilla in Théâtre des Italiens en trad op met niemand minder dan Maria Malibran. En al die tijd componeerde hij. Op zijn naam staan 29 opera’s en zowat 250 liederen.

Wat een carrière, zou je zeggen. Toch… echt bekend is hij niet. Van al zijn werken heeft er maar één repertoire gehouden: The Bohemian Girl. Waar het aan ligt? In ieder geval niet aan zijn muziek: die klinkt als een “Donizetti light” gepeperd met een vleugje Meyerbeer en gezouten met een druppeltje Rossini; maar dan wel in het Engels.

Satanella is een griezelverhaal die mij vaag aan Robert le Diable van Mayerbeer doet denken, alleen is het minder eng. Alle elementen van het griezelgenre zitten erin: macht, geld, jaloezie, een kaartspel, een verlies en – hoe kan het ook anders – een onschuldige liefde die zelfs de duistere krachten uit de hel verslaat. Satanella gaat zelfs een stapje verder: de titelheldin, door pure liefde bevangen, verandert van een duivelin in een engel. Zo kan het ook.

Tussendoor wordt het onschuldige meisje Lelia, mede door toedoen van de jaloerse Stella, door piraten ontvoerd, op de slavenmarkt verkocht en dan weer bevrijd. Daarbij zijn alle vrouwen, Satanella incluis, verliefd op de arme graaf Rupert, die zijn vermogen in een kaartspel verliest, en vallen alle mannen op Lelia. Iets wat het verhaal lekker ingewikkeld maakt. Maar om u meteen gerust te stellen: alles loopt goed af.

De partituur is heerlijk eenvoudig en aangenaam, met veel ballade-achtige aria’s, maar ook met veel duistere tonen en paukengetrommel die het verschijnen van de duivel Arimanes begeleiden.

De bezetting is werkelijk voortreffelijk. Kang Wang is een heerlijk lyrische Rupert. Zijn Rossiniaans timbre kan zich met de besten in het vak meten.

Catherina Carby overtuigt als de onschuldige Lelia en Sally Silver (Satanella) is een echte ontdekking. Luister naar haar zeer emotioneel gezongen “There’s a power” (power of love) aan het einde van de eerste acte: wedden dat u hopeloos verliefd op haar word?

Richard Bonynge dirigeert zoals we van hem gewend zijn: gepassioneerd. Een echte aanrader.


MICHAEL WILLIAM BALFE
Satanella
Kang Wang, Quentin Hayes, Anthony Gregory, Trevor Bowes, Sally Silver, Christine Tocci, Catherine Carby e.a.
Victorian Opera Orchestra & John Powell Singers olv Richard Bonynge
Naxos 8660378/79

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s