Andrew_Davis

Thaïs uit Toronto: onaards mooi orkestspel

https://www.chandos.net/artwork/CH5258.jpg

Wie kent ‘Méditation’ niet, het sentimenteel zoete maar o zo mooie stuk vioolmuziek, met een hoog tranengehalte? Er zijn echter niet veel mensen die de hele opera waarin het stuk als een soort intermezzo in de tweede akte fungeert ooit hebben gehoord. De opnamen ervan zijn nog steeds schaars dus alle nieuwe uitgaven zijn meer dan welkom. Zeker als de uitvoering goed is, en deze nieuwe opname op Chandos is het zeer zeker wel. Althans: tot op zekere hoogte.

Het orkest uit Toronto klinkt zo ontzettend mooi dat je er verliefd op wordt. Sir Andrew Davis haalt uit de musici werkelijk het onmogelijke: zo mooi heb ik de partituur nog niet eerder uitgevoerd gehoord. De pianissimi, de manier hoe ze de stille passages tot in de puntjes weten te verzorgen, de onderhuidse spanning. Petje af! Petje af ook voor de violist die de ‘Meditation’ van nieuwe lagen weet te voorzien. Zo mooi!

Helaas blijven de zangers een beetje achter. Erin Wall is een pracht van een sopraan met een kristalheldere stem, maar een ‘hoer van Babylon’? Eerder een kinderlijk naïef meisje dat zo met de lucifers gaat venten.

Joshua Hopkins heeft de juiste stem voor Athanaël maar gaat de mist in als het op ‘aardse verlangens’ aankomt. Andrew Staples is een goede Nicias maar ook hij weet mij niet volledig te overtuigen.

Jules Massenet
Thaïs
Erin Wall, Joshua Hopkins, Andrew Staples, Nathan Berg, e.a.
Toronto Mendelssohn Choir
Toronto Symphony Orchestra olv Sir Andrew Davis
Chandos CHSA 5258(2)

Verdriet, angst en woede in Morning Heroes van Bliss

Bliss

Bij het beluisteren van het Chandos-cd met de koorwerken van Sir Arthur Bliss moest ik willens en wetens aan War – there is no word more cruel denken, een gedicht van de Sovjet-Russische dichter Aleksandr Tvardovsky. Gedicht, dat ook Mieczyslaw Weinberg in zijn Achtiende symfonie heeft gebruikt. Oorlog is gruwelijk en dat mogen we nooit vergeten.

Morning heroes, de in 1930 op bestelling van Norfolk en Norwich Festival gecomponeerde symfonie voor orator, koor en orkest is, net als de uit 1926 stammende Hymn to Apollo opgedragen aan de memorie van de tijdens de Eerste Wereldoorlog omgekomen jongere broer van Bliss, Kennard.

Beide werken stralen immense verdriet, angst en woede uit. Voor beide werken heeft Bliss gebruik gemaakt van gedichten van twee vertegenwoordigers van de zogenaamde ‘war poets’- generatie: Wilfred Owen en Robert Nichols. Voor Morning Heroes – in feite gewoon een requiem – heeft Bliss ook nog fragmenten uit de Ilias van Homerus en een gedicht van Walt Whitman gebruikt.

De twee werken zijn voor mij nieuw, ze worden dan ook niet zo vaak uitgevoerd. Jammer, want beide composities zijn stervensmooi. En zeer aangrijpend.

De uitvoering van het BBC koor en orkest is zonder meer prachtig. Samuel West draagt de uit Ilias afkomstige afscheid van Hector en Andromache voor, zoals alleen de Engelsen het kunnen. Onderkoeld en intussen zeer hartroerend.


SIR ARTHUR BLISS
Morning Heroes, F 32; Hymn to Apollo F 116
Samuel West (orator), BBC Symphony Chorus (koordirigent: Stephen Jackson), BBC Symphony Orchestra olv Sir Andrew Davis
Chandos CHSA 5159 • SACD – 65’